افتادگي آموز اگر طالب فيضي هرگزنخورد آب زميني كه بلند است
این اصل، زندگی شما را دگرگون خواهد کرد
(یا حداقل، روش شما در عکس العمل به مسائل را متحول خواهد کرد)
این اصل چیست؟
۱۰% از زندگی، آن چیزی است که برای ما اتفاق می افتد.
و ۹۰% از زندگی را خود شما با واکنش هایتان به امور تعیین می کنید.
این یعنی چه؟
یعنی
ما واقعا بر ۱۰% از اتفاقاتی که برایمان می افتد هیچ کنترلی نداریم.
ما نمی توانیم ماشین در حال سقوطی را از سقوط کردن بازداریم.
هواپیما ممکن است دیر برسد و تمام زمان بندی های ما را به هم بریزد.
یک راننده دیگر ممکن است ما را در ترافیک اسیر کند.
ما بر این ۱۰% هیچ کنترلی نداریم.
اما، ۹۰% دیگر، فرق دارند.
۹۰% بقیه را “شما” تعیین می کنید.
چگونه؟
با عکس العمل هایتان.
چراغ خطر را شما کنترل نمی کنید.
اما، شما می توانید واکنش خود را به آن کنترل کنید.
اجازه ندهید مردم شما را احمق فرض کنند.
“شما” می توانید واکنش های خود را کنترل نمایید.
اجازه بدهید مثالی بزنم :
شما با خانواده تان در حال صرف صبحانه هستید.
دست دخترتان به فنجان قهوه می خورد و فنجان روی لباس کار شما می ریزد.
شما روی این اتفاق، هیچ کنترلی ندارید.
بعد چه اتفاقی می افتد؟
این، با واکنش شما تعیین می شود.
شما فریاد می زنید.
دخترتان را به خاطر ریختن قهوه، با خشونت سرزنش می کنید.
او شروع به گریه می کند.
بعد از سرزنش دختر، رو به همسرتان کرده و
او را به خاطر گذاشتن فنجان نزدیک لبه میز
مواخذه می کنید.
و یک درگیری لفظی پیش می آید.
با عصبانیت، به طبقه بالا رفته و لباستان را عوض می کنید.
به طبقه پایین برگشته، و دخترتان را می بینید که در حالیکه گریه می کند،
مشغول تمام کردن صبحانه اش است تا برای رفتن به مدرسه حاضر شود. او از سرویس مدرسه هم جا می ماند.
همسرتان رفته، چون باید زودتر سر کارش می رسید.
شما به سوی ماشین می دوید تا سریع تر دخترتان را به مدرسه برسانید.
چون دیر شده، با سرعت ۷۰ کیلومتر در ساعت، در جایی که حداکثر سرعت مجاز، ۵۰ کیلومتر بر ساعت است می رانید
با ۱۵ دقیقه تاخیر و پرداخت ۶۰ دلار جریمه،
به مدرسه می رسید.
دختر شما، بدون خداحافظی، پیاده شده و به طرف ساختمان مدرسه می رود.
پس از رسیدن به محل کار، و با ۲۰ دقیقه تاخیر،
متوجه می شوید که کیفتان را جا گذاشته اید.
امروز بسیار بد شروع شد. این طور که پیش می رود، به نظر می رسد بدتر و بدتر شود.
به هرحال منتظر می مانید تا به خانه برسید.
و به خانه که می رسید، متوجه اشکالی در رابطه همسر و
دخترتان با خود می شوید.
چرا؟
به خاطر رفتاری که صبح انجام دادید.
الف) آیا قهوه باعث شد؟
ب) آیا دختر کوچک باعث شد؟
ج) آیا پلیس باعث شد؟
د) آیا “شما” باعث شدید؟
جواب، گزینه ” د” است.
شما هیچ کنترلی بر اتفاقی که برای فنجان قهوه افتاد نداشتید.
اما چگونگی واکنش شما در آن ۵ ثانیه
باعث پدید آمدن آن روز بد شد.
این چیزی است که آن روز، می توانست و می باید اتفاق می افتاد:
قهوه روی لباس شما می ریزد.
دخترتان بغض می کند.
شما به ملایمت می گویید:
“اشکالی نداره عزیزم، فقط از این به بعد بیشتر دقت کن”
سریع، یک حوله برمی دارید و به اتاق بالا می روید، لباستان را عوض می کنید.
کیفتان را برمی دارید، می روید طبقه پایین. از پشت پنجره، دخترتان را می بینید که سوار سرویس مدرسه اش می شود.
او برمی گردد و برای شما دست تکان می دهد.
شما ۵ دقیقه زودتر، با سلامی شادمانه به همکاران، از راه می رسید.
تفاوت را احساس می کنید؟
دو سناریوی متفاوت
هر دو با یک شروع
و هر کدام، با پایانی متفاوت
چرا؟
به خاطر نوع واکنش شما.
شما، واقعا بیش از ۱۰% بر چیزی که
در زندگی تان اتفاق افتاد، کنترل نداشتید.
۹۰% بقیه، با واکنش شما مشخص شده است.
در اینجا چند روش برای به کار بستن اصل ۹۰/۱۰ را می آوریم:
اگر کسی، علیه شما چیزی گفت،
مانع نشوید.
اجازه بدهید آتش حملاتش خاموش شود.
شما نباید اجازه بدهید که نظرات منفی
روی شما تاثیر بگذارد.
و بهترین عکس العمل را انجام دهید تا روزتان خراب نشود.
یک عکس العمل اشتباه، ممکن است منجر به از دست دادن یک دوست،
اخراج شدن، یا به شدت عصبی شدن شود.
اگر کسی در ترافیک راه شما را ببندد، عکس العمل شما چیست؟
آیا تعادلتان را از دست می دهید؟
یا به فرمان می کوبید؟ (یکی از دوستان خود من، فرمانش به همین خاطر کج شده بود)
آیا ناسزا می گویید؟ یا آمپر می چسبانید؟
چه کسی نگران است اگر شما ۱۰ ثانیه دیرتر به سر کار برسید؟
چرا اجازه می دهید ماشین های دیگر باعث شوند رانندگی شما خراب شود؟
اصل ۹۰/۱۰ را به خاطر بیاورید،
و اصلا نگران نباشید.
به شما گفته اند که شغلتان را از دست خواهید داد.
چرا آزرده و بی خواب شده اید؟
این مشکل حل خواهد شد.
این انرژی و وقتی که صرف نگرانی می کنید را
صرف یافتن یک کار جدید کنید.
هواپیما تاخیر دارد. و این باعث می شود که زمانبندی امروز شما فشرده تر شود.
چرا ناراحتی خود را سرِ خدمه پرواز خالی می کنید؟
او بر آنچه پیش می آید، کنترلی ندارد.
از زمانتان برای مطالعه، یا شناختن بقیه مسافران استفاده کنید. چرا عصبانیت؟
این کار، وضع را خراب تر خواهد کرد.
اکنون شما اصل ۹۰/۱۰ را می دانید.
آن را به کار بگیرید تا از نتایج آن شگفت زده شوید.
امتحان آن ضرری ندارد.
اصل ۹۰/۱۰ فوق العاده است.
افراد اندکی این اصل را می دانند و آن را به کار می گیرند.
نتیجه؟
خودتان آن را به چشم خواهید دید!
میلیون ها انسان از مهار نکردن استرس،
بلایا، مسائل و سردرد
رنج می برند.
همه ما باید اصل ۹۰/۱۰ را درک کرده،
و آن را به کار ببریم.
آن اصل می تواند زندگی شما را تغییر دهد!
فقط نیروی اراده لازم است تا خود را مجاب کنیم
و تمرین بیشتری داشته باشیم.
یعنی
ما واقعا بر ۱۰% از اتفاقاتی که برایمان می افتد هیچ کنترلی نداریم.
هواپیما ممکن است دیر برسد و تمام زمان بندی های ما را به هم بریزد.
یک راننده دیگر ممکن است ما را در ترافیک اسیر کند.
اما، ۹۰% دیگر، فرق دارند.
۹۰% بقیه را “شما” تعیین می کنید.
با عکس العمل هایتان.
اما، شما می توانید واکنش خود را به آن کنترل کنید.
“شما” می توانید واکنش های خود را کنترل نمایید.
دست دخترتان به فنجان قهوه می خورد و فنجان روی لباس کار شما می ریزد.
این، با واکنش شما تعیین می شود.
دخترتان را به خاطر ریختن قهوه، با خشونت سرزنش می کنید.
او شروع به گریه می کند.
او را به خاطر گذاشتن فنجان نزدیک لبه میز
مواخذه می کنید.
و یک درگیری لفظی پیش می آید.
به طبقه پایین برگشته، و دخترتان را می بینید که در حالیکه گریه می کند،
مشغول تمام کردن صبحانه اش است تا برای رفتن به مدرسه حاضر شود. او از سرویس مدرسه هم جا می ماند.
شما به سوی ماشین می دوید تا سریع تر دخترتان را به مدرسه برسانید.
به مدرسه می رسید.
دختر شما، بدون خداحافظی، پیاده شده و به طرف ساختمان مدرسه می رود.
متوجه می شوید که کیفتان را جا گذاشته اید.
به هرحال منتظر می مانید تا به خانه برسید.
دخترتان با خود می شوید.
به خاطر رفتاری که صبح انجام دادید.
ب) آیا دختر کوچک باعث شد؟
ج) آیا پلیس باعث شد؟
د) آیا “شما” باعث شدید؟
شما هیچ کنترلی بر اتفاقی که برای فنجان قهوه افتاد نداشتید.
اما چگونگی واکنش شما در آن ۵ ثانیه
باعث پدید آمدن آن روز بد شد.
کیفتان را برمی دارید، می روید طبقه پایین. از پشت پنجره، دخترتان را می بینید که سوار سرویس مدرسه اش می شود.
او برمی گردد و برای شما دست تکان می دهد.
شما ۵ دقیقه زودتر، با سلامی شادمانه به همکاران، از راه می رسید.
تفاوت را احساس می کنید؟
هر دو با یک شروع
و هر کدام، با پایانی متفاوت
چرا؟
به خاطر نوع واکنش شما.
در زندگی تان اتفاق افتاد، کنترل نداشتید.
در اینجا چند روش برای به کار بستن اصل ۹۰/۱۰ را می آوریم:
مانع نشوید.
اجازه بدهید آتش حملاتش خاموش شود.
شما نباید اجازه بدهید که نظرات منفی
روی شما تاثیر بگذارد.
یک عکس العمل اشتباه، ممکن است منجر به از دست دادن یک دوست،
اخراج شدن، یا به شدت عصبی شدن شود.
آیا تعادلتان را از دست می دهید؟
یا به فرمان می کوبید؟ (یکی از دوستان خود من، فرمانش به همین خاطر کج شده بود)
آیا ناسزا می گویید؟ یا آمپر می چسبانید؟
چه کسی نگران است اگر شما ۱۰ ثانیه دیرتر به سر کار برسید؟
چرا اجازه می دهید ماشین های دیگر باعث شوند رانندگی شما خراب شود؟
و اصلا نگران نباشید.
به شما گفته اند که شغلتان را از دست خواهید داد.
چرا آزرده و بی خواب شده اید؟
این مشکل حل خواهد شد.
صرف یافتن یک کار جدید کنید.
او بر آنچه پیش می آید، کنترلی ندارد.
این کار، وضع را خراب تر خواهد کرد.
آن را به کار بگیرید تا از نتایج آن شگفت زده شوید.
امتحان آن ضرری ندارد.
اصل ۹۰/۱۰ فوق العاده است.
افراد اندکی این اصل را می دانند و آن را به کار می گیرند.
خودتان آن را به چشم خواهید دید!
بلایا، مسائل و سردرد
رنج می برند.
و آن را به کار ببریم.
فقط نیروی اراده لازم است تا خود را مجاب کنیم
و تمرین بیشتری داشته باشیم.
به طور قطع، هر کاری که ما انجام می دهیم، بخشیدن، صحبت کردن، یا حتی فکر کردن، مانند بومرنگ هستند
چون آنها به سوی ما بازمی گردند …
اگر می خواهیم چیزی دریافت کنیم، می بایست اول یاد بگیریم که ببخشیم …
ممکن است با دستان خالی از دنیا برویم،
اما قلب ما از عشق لبریز خواهد بود …
و کسانی که عاشق زندگی هستند نیز،
این احساس در قلبشان حک شده است.
ممکن است با دستان خالی از دنیا برویم،
اما قلب ما از عشق لبریز خواهد بود …
این احساس در قلبشان حک شده است.